bakterie w moczu forum

Najczęstszą bakterią powodującą zakażenie zarówno dolnego, jak i górnego odcinka dróg moczowych jest Escherichia coli. Inne bakterie, takie jak Klebsiella, Proteus, Enterococcus i Pseudomonas izolowane są z moczu chorych osób rzadziej, ale zakażenia tymi bakteriami charakteryzują się cięższym przebiegiem. Hej, robiłam dziś badania i w moczu wyszły mi bakterie, z tego co widzę jest ich dość sporo, objawów infekcji nie mam żadnych. Dziś jestem 6+1, lekarz napisał mi tylko żebym powtórzyła badanie w tym tygodniu, nic więcej nie skomentował. Do laboratorium mogę pójść dopiero w sobotę bo wcześniej Wynik badania krwi do analizy. Proszę o objaśnienie wyników. Wyniki z 11.12.2020 Rozmaz mikroskopowy. Paleczkowate 2% Neutrofile 54% Limfocyty 36% Monocyty 8% Cholesterol całkowity 273 mg/dl PSA całkowite 0,97 ng/ml TSH 1,502 ulU/ml Badanie ogólne moczu Lekuocyty neg Ketony neg Azotyny neg Urobilinogen. Er Sucht Sie Für Eine Nacht. Nie wiem co sie dzieje..caly czas moje wyniki byly dobre,ale od jakiegos miesiaca mam problemy z licznymi bakteriami w moczu.. .. Martwi mnie to troche,bo po ostatniej wizycie u lekarza dowiedzialam sie,ze utrzymujacy sie taki stan moze doprowadzic do pekniecia pecherza plodowego-a wtedy juz nie bedzie fajnie ... a to raptem 29 ... Dostalam tez wtedy recepte na pigulki o nazwie FURAGINUM /50mg/,ktore kazano mi zazywac przez 10dni 3razy po 2tabletki/ tego biore PRENATAL-witaminki i sporadycznie No-SpA z magnezem/na skurcze macicy/... Po tych pastylkach - Furaginum-czasem odczuwalam niesamowite mdlosci-szczegolnie wieczorem,raz nawet wczesnie rano po zazyciu. Ale bylo to 3-4dni koncowe wiec ostatni 10 dzien odpuscilam sobie-mialam juz dosc mdlosci i wymiotow!!! Teraz problem chyba powrocil-znowu na wyniku z widnieje-liczne bakterie.. Nie wiem tez co mam robic? w srode wizyta u gina-mam zamiar mu powiedziec o TABLETACH-NIEWYPALACH... moze przepisze cos innego? Napiszcie prosze, czy naprawde jest czym sie przejmowac? czy tylko ja panikuje,jak zawsze ...? Czy liczne bakterie w moczu moga uszkodzic pecherz plodowy? czy moga one zaszkodzic mojemu dziecku?? .....a moze bardziej trzebaby bylo uwazac na lekarstwa jakie lekarz przepisuje ??? Forum: Mam z dzieckiem taki problem Witam! Dziewczyny, czy któraś z Was to przeszła? Napiszcie prosze jak wyglądało leczenie Waszych dzieci. U mnie wygląda to tak: Maciek w 3 tyg. życia znalazł się w szpitalu, strasznie marudził, płakał, nie mogł spać, ale przybierał dużo na wadze. Do tego nadal był żółty. Okazało sie, ze ma zapalenie układu moczowego i przedłużajacą sie żółtaczkę fizjologiczną. Wyniki: bilirubina – 10, posiew moczu – 10 do 6 i jedna bakteria klapsiella (czy jakoś tak), USG nie wykazało wad. Tydzien spędzony w szpitalu (nie bede opisywac, tragedia) i wyniki: bilirubina 3,5, posiew – 10 do 3. A dzisiaj po 2 tyg od wyjscia ze szpitala bakteria nadal jest i to 10 do 4!!! Dlaczego???? Jutro idziemy do lekarza, nie wiem czy zostanie zaszczepiony przez tą bakterie. Napiszcie dziewczyny czy 10 do 4 moze być powodem strasznego niepokoju Macka? Myslalam, ze to kolki, ale po dzisiejszych wynikach to juz nie wiem. Ile miały Wasze dzieci bakterii w moczu? Pozdraiwam! 13 kwietnia 2022Badanie moczu – co oznaczają wyniki? Badanie moczu jest niezwykle istotnym elementem diagnostyki wielu chorób. Przede wszystkim wykonuje je się w przebiegu rozpoznawania schorzeń układu wydalniczego (nerek) oraz dróg moczowych, jednak nieprawidłowości w wynikach badań moczu mogą także świadczyć o chorobach dotyczących innych narządów i układów. Kiedy należy wykonać badanie moczu, a także co oznaczają poszczególne wskaźniki oraz ich zaburzone wartości? Czym jest badanie moczu? Badanie moczu to test diagnostyczny, który polega na analizie określonych parametrów próbki moczu pacjenta. Podczas tego badania oceniane są właściwości fizyczne i chemiczne moczu, jego skład oraz mikroskopowy osad. Badanie ogólne moczu jest jednym z najbardziej podstawowych testów laboratoryjnych, które wykorzystywane jest zarówno w ogólnej ocenie stanu zdrowia pacjenta, jak i podczas diagnozowania konkretnych chorób i zaburzeń. Produkcja moczu odbywa się w nerkach, gdzie powstaje on poprzez filtrację określonych składników krwi. Z tego powodu w moczu można wykryć wiele substancji chemicznych oraz metabolitów, które wydalane są z organizmu właśnie poprzez filtrację nerkową. W prawidłowych warunkach człowiek dziennie oddaje od 600 ml do 2,5 litra moczu – dokładne wartości zależne są od wielu czynników, jak temperatury, ilości spożywanych płynów, indywidualnych uwarunkowań hormonalnych oraz wielu innych. Główną część moczu tworzy woda – stanowi ona nawet aż 96% całej masy moczu. Pozostałe składniki moczu to produkty przemiany materii (przede wszystkim mocznik), jony poszczególnych pierwiastków (takich jak sód lub potas), sole mineralne oraz inne związki chemiczne. Badanie moczu obejmuje analizę składu moczu, dzięki czemu możliwe jest wykrycie zaburzeń w ilości poszczególnych substancji obecnych w moczu oraz wstępne rozpoznanie jednostek chorobowych, które mogą prowadzić do tego typu nieprawidłowości. Kiedy należy wykonać badanie moczu? Badanie ogólne moczu, ze względu na niewielkie koszty oraz szeroką dostępność jest jednym z podstawowych badań profilaktycznych, które należy wykonywać regularnie w celu kontroli stanu zdrowia pacjenta. Osoby dorosłe powinny rozważyć przeprowadzenie tego typu badania ok. raz do roku, w połączeniu z innymi badaniami profilaktycznymi, jak np. morfologia krwi żylnej. Badanie moczu pozwala na kontrole stanu zdrowia nerek. Jest to szczególnie istotne, jako że wiele schorzeń tych narządów przez długi czas może rozwijać się bezobjawowo. Oznacza to, że pomimo postępu procesu chorobowego pacjent nie odczuwa jakichkolwiek dolegliwości, co w konsekwencji może prowadzić do późnego postawienia diagnozy w momencie, gdy uszkodzenia nerek będą na bardzo zawansowanym poziomie. W przypadku schorzeń nerek często przed pojawieniem się pierwszych objawów możliwe jest wykrycie nieprawidłowości w wynikach badań laboratoryjnych, jak np. w badaniu ogólnym moczu. Dzięki temu choroby te mogą zostać wykryte na wcześniejszych etapach, co zwiększa ilość dostępnych metod leczenia oraz znacząco poprawia rokowania pacjentów. Dodatkowe wskazania do przeprowadzenia badania moczu mogą wynikać z innych chorób – często są to np. zakażenia układu moczowo-płciowego lub inne choroby o charakterze zapalnym w obrębie nerek i pęcherza moczowego. Na przykład, w przypadku podejrzenia bakteryjnego ZUM (zapalenia układu moczowego) lekarz może zlecić przeprowadzenie poszerzonego badania moczu, które będzie także obejmowało posiew materiału biologicznego wraz z wykonaniem antybiogramu. Dzięki temu badaniu lekarz prowadzący otrzyma informacje zwrotną na temat tego, jaki patogen w danym przypadku jest odpowiedzialny za wywołanie choroby u pacjenta oraz na jakie antybiotyki wykazuje on największą wrażliwość. Dzięki temu możliwe będzie wdrożenie indywidualnie dobranego leczenia, które będzie charakteryzowało się zarówno wysoką skutecznością w zwalczaniu bezpośredniej przyczyny schorzenia, jak i będzie bezpieczne dla pacjenta. Badania moczu niezbędne są także do rozpoznania wielu chorób dotykających samych narządów produkujących mocz, czyli nerek. Do potwierdzenia diagnozy np. kłębuszkowego zapalenia nerek (KZN), zespołu nefrytycznego lub też zespołu nerczycowego wymagane jest wykrycie określonych nieprawidłowości w wynikach badania moczu, które obejmują zwiększoną utratę białka wraz z moczem lub nieprawidłowy wygląd osadu moczu, który może zwierać krwinki czerwone lub wałeczki białkowe. Ze względu na złożoność mechanizmów chorób nerek do interpretacji otrzymanych wyników badań niezbędna jest konsultacja lekarska oraz zestawienie wyników testów laboratoryjnych z przebiegiem choroby, objawami pacjenta oraz wynikami innych badań, które mogą obejmować badania diagnostyczne przeprowadzane z krwi lub/oraz badania obrazowe (jak np. USG nerek). Jakie parametry wchodzą w skład badania moczu? Omawiane badania ocenia wiele zróżnicowanych parametrów moczu. Warto wiedzieć co dokładnie podlega ocenie podczas badania ogólnego moczu oraz o czym mogą świadczyć nieprawidłowości w otrzymanych wynikach. Do pełnej, prawidłowej interpretacji rezultatów tego badania wymagana jest jednak konsultacja lekarska, ze względu na wiele dodatkowych uwarunkowań oraz możliwych przyczyn odchyleń od normy. Barwa moczu Jedną z podstawowych cech moczu, które podlegają ocenie podczas tego testu diagnostycznego jest jego barwa. Barwa moczu w prawidłowych warunkach może być dość zróżnicowana, od koloru słomkowego do bursztynowego. W dużej mierze na ten czynnik wpływa stopień nawodnienia pacjenta w momencie pobierania próbki moczu. W przypadku odwodnienia mocz jest bardziej zagęszczony – oznacza to, że jego kolor będzie ciemniejszy. Odwrotna sytuacja występuje w przypadku przewodnienia organizmu. Mocz wówczas składa się w znaczącej większości z wody, przez co jego kolor może być nawet przezroczysty. Zaburzenia ilości wydalanej wody mogą także świadczyć o wielu chorobach, z tego powodu nigdy nie należy ignorować przedłużających się nieprawidłowości w obrębie koloru moczu. Określone leki przyjmowane przez pacjenta oraz pewnego rodzaju pokarmy także mogą wpływać na zmianę zabarwienia moczu. Nigdy nie należy jednak ignorować tej cechy moczu, gdyż często jest ona pierwszym znakiem rozwoju poważnej choroby nerek. Szczególne zaniepokojenie powinna wzbudzić czerwona barwa moczu. Zjawisko to może świadczyć o obecności krwi w moczu, czyli krwiomoczu, co w każdym przypadku wymaga pilnej konsultacji lekarskiej w celu ustalenie przyczyny tego zaburzenia. Przejrzystość moczu Poza barwą moczu ocenie podlega także jego przejrzystość. U zdrowej osoby mocz powinien być przejrzysty, choć możliwe jest okresowe występowanie niewielkiego zmętnienia. Intensywne zmętnienie moczu może sugerować obecność w nim nieprawidłowych komórek (np. leukocytów) oraz innych elementów, jak np. ropy, bakterii lub kryształków związków nieorganicznych. Odczyn moczu (pH moczu) Z parametrów fizykochemicznych oceniany jest także odczyn moczu. Zasadowość oraz kwasowość określana jest za pomocą skali pH. Fizjologicznie mocz charakteryzuje się pH od 4,5 do 8,0. W zakresie tych prawidłowych wartości pH moczu może ulegać wahaniom, zależnym od zawartości białka w diecie pacjenta. W przypadku diety bogatej w produkty białkowe mocz ulega zakwaszeniu, co oznacza obniżenie jego pH. W określonych chorobach pH moczu może ulegać znaczącym zmianom, np. ze względu na zaburzenia stężeń określonych elektrolitów we krwi oraz obecności w nim metabolitów niektórych leków i toksyn. Ciężar właściwy moczu Ciężar właściwy moczu prawidłowo powinien wynosić od 1,003 do 1,030. Wartość ta jest pochodną gęstości moczu, w związku z czym do zaburzeń w zakresie ciężaru właściwego może dochodzić w przypadku znaczącego odwodnienia lub też przewodnienia organizmu, a także nadmiernego wydalania wraz z moczem związków chemicznych o wysokiej masie cząsteczkowej. Białko Poza opisywanymi powyżej właściwościami fizycznymi oraz chemicznymi moczu podczas badania ogólnego oceniany jest także skład moczu. Jednym z badanych składników jest białko. W warunkach zdrowia nie powinno być ono w ogóle obecne w moczu. Istnieje kilka wyjątków od tej reguły, gdy niewielka ilość białka w moczu nie świadczy o rozwoju choroby. Wyjątkami tymi są: intensywny wysiłek fizyczny, gwałtowne przegrzanie organizmu oraz trzeci trymestr ciąży. W pozostałych sytuacjach białko w moczu jest niepokojącym zjawiskiem, którego przyczyna powinna zostać jak najszybciej wyjaśniona. Do rozwoju białkomoczu patologicznego może dochodzić w przebiegu nieleczonego lub nieskutecznie kontrolowanego nadciśnienia tętniczego, toksycznego uszkodzenia nerek lub też choroby zapalnej nerek, jak np. KZN. W przypadku obecności białka w moczu pacjent może zauważyć charakterystyczny objaw, który polega na pienieniu się moczu. Glukoza Glukoza jest podstawowym źródłem energii dla komórek organizmu. W prawidłowych warunkach nie jest ona obecna w moczu (wyjątkiem tutaj są kobiety w ciąży). W sytuacji, gdy stężenie glukozy we krwi przekroczy określony poziom (nazywany progiem nerkowym) zostaje ona wydalana wraz z moczem. Zazwyczaj za tą wartość graniczną przyjmuje się stężenie glukozy we krwi na poziomie 180mg% (10mmol/l), jednak może ono być dość zmienne dla poszczególnych pacjentów. Do pojawienia się glukozy moczu najczęściej dochodzi w przebiegu nieleczonej cukrzycy. Wydalaniu glukozy wraz z moczem często towarzyszy znaczące zwiększenie pragnienia (polidypsja) oraz wzrost objętości wydalanego podczas doby moczu (poliuria). W przypadku zauważenia u siebie lub swoich bliskich tego typu niepokojących objawów należy udać się do lekarza w celu wykonania podstawowych badań w kierunku zaburzeń metabolizmu cukrów w organizmu. Ciała ketonowe Ciała ketonowe to związki chemiczne, które są produktami określonych procesów przemiany materii. Zalicza się do nich aceton, kwas acetylooctowy oraz kwas beta-hydroksymasłowy. W prawidłowych warunkach ciała ketonowe nie powinny być obecne w moczu. Jedną z częstszych przyczyn wykrycia tych związków w moczu jest kwasica cukrzycowa, która jest powikłaniem nieleczonej (lub leczonej nieskutecznie) cukrzycy. Dodatkowo, do rozwoju ketonurii może dojść także w przypadku stosowania diety ketogenicznej (keto) lub Dukana, długotrwałych głodówek, zaburzeń odżywiania lub w przebiegu ciężkich zatruć i długotrwałych biegunek. Urobilinogen w moczu Urobilinogen to związek chemiczny, który powstaje w wyniku przekształceń bilirubiny, jednego z głównych barwników żółciowych. Podwyższone poziomy urobilinogenu w moczu mogą występować w przebiegu licznych chorób wątroby, takich jak marskość wątroby lub WZW, czyli wirusowe zapalenie wątroby. Schorzeniom tym może towarzyszyć także żółtaczka, czyli zmiana zabarwienia skóry oraz błon śluzowych pacjenta na żółtawy kolor. Azotyny w moczu Azotyny w moczu powstają w wyniku przemian metabolicznych prowadzonych przez określone rodzaje bakterii. Z tego powodu obecność azotynów w moczu może sugerować rozwój zakażenia układu moczowego o charakterze bakteryjnym. Badanie osadu moczu Osad moczu powstaje po odwirowaniu próbki moczu. W jego skład wchodzą elementy, które ze względu na większą masę cząsteczkową opadają na dno próbki. Ocena osadu moczu przeprowadzana jest pod mikroskopem przez wykwalifikowanego pracownika laboratoryjnego. W osadzie moczu nie powinny być widoczne składniki krwi, takie jak erytrocyty (krwinki czerwone) lub leukocyty (krwinki białe). Dopuszczalne jest jedynie wykrycie pojedynczych komórek w polu widzenia (wpw). Erytrocyty w moczu Obecność erytrocytów w moczu nazywana jest krwinkomoczem lub krwiomoczem – w zależności od tego, ile erytrocytów wykrywa się w badanej próbce. Ich wykrycie może świadczyć zarówno o licznych chorobach i uszkodzeniach nerek, jak i o obecności urazu lub procesu chorobowego w niższych partiach układu moczowo-płciowego, np. w pęcherzu moczowym lub cewce moczowej. Obecność erytrocytów w moczu przekłada się na jego czerwone zabarwienie. Stan ten każdorazowo wymaga pilnej konsultacji z lekarzem w celu wyjaśnienia jego przyczyn. Za normę uznaje się obecność do 3 krwinek czerwonych w polu widzenia. Leukocyty w moczu Leukocyty, czyli krwinki białe to komórki, które wchodzą w skład układu odpornościowego. Jego głównym zadaniem jest walka z patogenami odpowiedzialnymi za rozwój chorób infekcyjnych, takimi jak np. bakterie lub wirusy. Dopuszczalna ilość leukocytów w próbce moczu wynosi do 4 w polu widzenia. Wykrycie leukocytów w moczu może wskazywać na zakażenie nerek lub innych części układu moczowego. Leukocyturia, w szczególności z obecnością innych elementów morfotycznych w moczu może także świadczyć o uszkodzeniach nerek, które prowadzą do zaburzonej filtracji krwi oraz patologicznego przenikania określonych składników do moczu. Patogeny w moczu – bakterie, grzyby, pierwotniaki W osadzie moczu możliwe jest także uwidocznienie drobnoustrojów chorobotwórczych. W przypadku układu moczowego najczęściej są to bakterie oraz rzadziej grzyby. Dodatkowo możliwe jest także wykrycie pierwotniaków, które odpowiedzialne są za choroby układu moczowo-płciowego. W przypadku wykrycia bakteriurii oraz towarzyszących jej objawów chorobowych lekarz może dodatkowo zlecić wykonanie posiewu moczu wraz z antybiogramem, co pozwoli na określenie gatunku bakterii chorobotwórczych oraz dobranie odpowiedniej antybiotykoterapii. Wałeczki w moczu Wałeczkami określa się charakterystyczne struktury zbudowane z białek lub elementów komórkowych, które stanowią odlew cewek nerkowych i są obserwowane w przebiegu określonych chorób nerek. Wyróżnia się wałeczki erytrocytarne, ziarniste, nabłonkowe, woskowe, szkliste oraz tłuszczowe. Wykrycie poszczególnych rodzajów wałeczków w moczu jest użyteczną informacją diagnostyczną, która pozwala na dokładne rozpoznanie rodzaju choroby, np. wałeczki erytrocytarne charakterystyczne są dla kłębuszkowego zapalenia nerek. Pozostałe mogą występować w uszkodzeniach miąższu nerkowego, zapaleniu nerek lub też tworzyć się w wyniku infekcji. W prawidłowych warunkach nie powinny być obecne żadnego rodzaju wałeczki w moczu. Jak pobrać próbkę do badania moczu? W przypadku badania moczu zazwyczaj materiał pobierany jest samodzielnie przez pacjenta. Z tego powodu istotne jest, aby posiadać informacje w jaki sposób zrobić to prawidłowo. Mocz należy pobierać do specjalnego, plastikowego pojemnika, który można nabyć w każdej aptece. Przed pobraniem należy także dokładnie umyć ręce oraz okolice krocza, ze szczególnym uwzględnieniem ujścia cewki moczowej. Badanie moczu powinno być przeprowadzane z materiału uzyskanego podczas pierwszej mikcji danego dnia, czyli podczas pierwszego oddawania moczu po przebudzeniu się. Istotne jest aby próbka do badania została pobrana z tzw. środkowego strumienia moczu. Oznacza to, że w pierwszej kolejności, niewielką ilość moczu należy oddać do toalety, a w następnej kolejności pobrać mocz do badania. W pojemnikach na mocz zazwyczaj znajduje się oznaczenie w jakim stopniu należy go wypełnić – jest to ok. połowa całkowitej objętości. Należy także uważać, aby podczas pobieranie próbki nie dotknąć pojemnika skórą okolic intymnych. Po zakończeniu procesu należy szczelnie zamknąć pojemnik oraz możliwie szybko dostarczyć go do laboratorium. W przypadku dodatkowych, specyficznych zaleceń dotyczących metodologii pobierania próbki moczu pacjent powinien zostać poinformowany o tym przez lekarza zlecającego badanie moczu. Źródła: Co to jest grzybica układu moczowego i jakie są jej przyczyny? Grzybica układu moczowego to zakażenie dróg moczowych, najczęściej pęcherza moczowego, lub nerek, wywołane przez grzyby inwazyjne, czyli mające zdolność wywoływania zakażenia u ludzi. Najczęściej grzybica układu moczowego jest spowodowana przez drożdżaki z rodzaju Candida. Należy pamiętać, że grzyby z rodzaju Candida mogą również kolonizować drogi moczowe, co oznacza, że są w nich obecne, ale nie wywołują zakażenia. W takich przypadkach stwierdza się ich obecność w moczu, ale nie ma objawów zakażenia układu moczowego i nie ma wskazań do stosowania leków przeciwgrzybiczych. Inne rodzaje grzybów mogące wywoływać zakażenie układu moczowego to: Cryptococcus, Aspergillus, Histoplasma, Blastomyces, Coccidioides. Te grzyby nie kolonizują dróg moczowych i ich obecność w moczu zawsze oznacza zakażenie wymagające leczenia. Grzybica dróg moczowych występuje prawie wyłącznie wówczas, gdy obecne są nieprawidłowości dróg moczowych, upośledzenie odporności lub w następstwie leczenia antybiotykami. Nieprawidłowości dróg moczowych sprzyjające grzybicy to cewniki w drogach moczowych (cewnik w pęcherzu, dren w nefrostomii, cewnik moczowodowy), przetoki dróg moczowych, kamica moczowa, choroby gruczołu krokowego. Upośledzenie odporności może być wynikiem chorób przewlekłych (szczególnie często zakażenia grzybicze występują u chorych na cukrzycę), chorób nowotworowych, leczenia immunosupresyjnego, niedożywienia. Często obserwuje się zakażenia grzybicze w trakcie leczenia antybiotykami lub po jego zakończeniu. Zakażenie układu moczowego może być jednocześnie spowodowane bakteriami i grzybami, co wykazują wyniki posiewów moczu. Grzybicze zakażenie nerek rozwija się prawie zawsze jako zakażenie drogą krwi. Ognisko zakażenia grzybiczego w innym miejscu w organizmie powoduje przenikanie grzybów do krwi, a następnie wraz z krwią przedostają się one do nerek i tam się „osiedlają”, powodując zakażenie miąższu nerek. Wynikiem takiego zakażenia mogą być liczne drobne ropnie nerek. Takie grzybicze zakażenie może wystąpić u osób z upośledzeniem odporności oraz ciężkimi chorobami. Często przyczyną może być zakażenie cewnika naczyniowego. Jak często występuje grzybica układu moczowego? Zakażenie grzybicze dróg moczowych jest znacznie rzadsze niż zakażenia bakteryjne. Grzybica układu moczowego bardzo rzadko występuje u osób bez czynników ryzyka, które wymieniono powyżej. Szczególnie narażone na grzybicę układu moczowego są osoby po transplantacji nerki, gdyż występuje u nich kilka sprzyjających czynników, takich jak cewnik w drogach moczowych, leczenie immunosupresyjne oraz leczenie antybiotykami. Grzybicze zakażenie nerek drogą krwi jest bardzo rzadkie. Jak się objawia grzybica układu moczowego? W większości przypadków, gdy badania (ogólne badanie moczu lub posiew moczu) wykazują obecność grzybów z rodzaju Candida w moczu, brak jest objawów zakażenia układu moczowego. Oznacza to kolonizację dróg moczowych (cewki moczowej, pęcherza) przez grzyby z rodzaju Candida, które nie wywołują jednak stanu zapalnego. O grzybicy dróg moczowych mówimy wówczas, gdy grzyby powodują ich stan zapalny. Objawia się ona tak jak zakażenie układu moczowego wywołane przez bakterie. Grzybicze zapalenie pęcherza przejawia się jako zaburzenia dyzuryczne, czyli częstsze oddawanie moczu, nagłe parcie na mocz, ból lub pieczenie podczas oddawania moczu, ból w dolnej części brzucha. Może wystąpić krwiomocz (czerwone zabarwienie moczu). Może dojść do zatrzymania moczu, jeżeli kolonie grzybów w pęcherzu utworzą „kule” grzybicze (zbudowane z konglomeratów grzybów), które zablokują cewkę moczową. U mężczyzny może wystąpić grzybicze zapalenie cewki moczowej, które objawia się bólem, pieczeniem lub świądem cewki. Może być obecna nieprawidłowa wydzielina z cewki. U kobiety objawy zapalenia cewki zwykle związane są z obecnością grzybiczego zapalenia sromu i pochwy i odpowiadającymi im objawami (upławy, świąd, pieczenie, stan zapalny). Zakażenie grzybicze miedniczki i kielichów nerki objawia się często gorączką, bólem w okolicy lędźwiowej, krwiomoczem. Konglomeraty grzybów namnożonych w miedniczce nerkowej („kule” grzybicze) mogą zablokować moczowód i wywołać kolkę nerkową. Grzybicze zakażenie nerek drogą krwi zwykle rozwija się u pacjentów w ciężkim stanie klinicznym spowodowanym innymi chorobami. Może ono objawić się gorączką (jeżeli pacjent dotychczas nie gorączkował) oraz pogorszeniem czynności nerek (zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi). Co robić w przypadku wystąpienia objawów grzybicy układu moczowego? Wystąpienie objawów zakażenia układu moczowego zawsze jest wskazaniem do zgłoszenia się do lekarza POZ (wyjątkiem są kobiety z nawracającym zapaleniem pęcherza powodującym każdorazowo takie same objawy). Jeżeli w próbce moczu stwierdzono obecność grzybów z rodzaju Candida i nie ma żadnych objawów wskazujących na zakażenie układu moczowego lub nową ostrą chorobę, to również należy zgłosić się do lekarza POZ, aby ocenił stan pacjenta i wynik badania, jednak taka konsultacja nie jest pilna. W jaki sposób lekarz ustala rozpoznanie grzybicy układu moczowego? Grzybicę dróg moczowych rozpoznaje się, gdy obecne są objawy zakażenia układu moczowego oraz stwierdza się grzyby w moczu (dodatni mykologiczny posiew moczu). Obecność grzybów z rodzaju Candida w moczu określa się terminem „kandyduria”. Przyjmuje się, że należy wykazać obecność grzybów z rodzaju Candida w dwóch badaniach moczu, aby rozpoznać zakażenie. Nie jest określone tzw. miano, czyli liczba kolonii Candida w jednym mililitrze moczu, która oznacza wynik dodatni. Jednak im więcej kolonii grzybów w moczu, tym bardziej prawdopodobne jest zakażenie, a nie tylko kolonizacja. Grzybicę nerek rozpoznaje się, gdy grzyby obecne są we krwi (dodatni posiew krwi) oraz wystąpiły objawy uszkodzenia nerek (np. pogorszenie czynności nerek). Za rozpoznaniem grzybiczego zakażenia dróg moczowych przemawia obecność okoliczności sprzyjających, jak cewnik w pęcherzu lub inny cewnik urologiczny, leczenie antybiotykami, cukrzyca lub upośledzenie odporności. Jakie są metody leczenia grzybicy układu moczowego? Leczenie grzybicy układu moczowego polega na usunięciu czynników sprzyjających grzybicy i stosowaniu leków to możliwe, należy usunąć cewniki lub dreny z układu moczowego. Jeżeli nie można ich usunąć, należy je wymienić na nowe. W wielu przypadkach łagodnego zakażenia pęcherza przez grzyby z rodzaju Candida u osoby z cewnikiem w pęcherzu wystarczające jest usunięcie cewnika. Grzybicze zakażenie układu moczowego leczy się flukonazolem przez około 2 tygodnie, rzadko stosuje się inne leki przeciwgrzybicze. Grzybica nerek jest tzw. grzybicą układową, czyli zagrażającym życiu zakażeniem grzybiczym i zawsze wymaga leczenia. Leki przeciwgrzybicze stosuje się dożylnie w dużych dawkach i dłużej (do kilku tygodni). Czy możliwe jest całkowite wyleczenie grzybicy układu moczowego? Związana z cewnikiem moczowym kolonizacja lub łagodne zakażenie grzybicze układu moczowego zwykle całkowicie ustępuje już po usunięciu cewnika. Również w poważniejszych zakażeniach grzybiczych dróg moczowych uzyskuje się całkowite wyleczenie po stosowaniu leku przeciwgrzybiczego oraz usunięciu czynników sprzyjających, takich jak cewniki, złogi moczowe, przeszkody w odpływie moczu itp. Grzybica nerek oznacza ciężkie zakażenie, zwykle u pacjenta z innymi poważnymi problemami chorobowymi, które może prowadzić do różnych powikłań, a nawet do śmierci. Co trzeba robić po zakończeniu leczenia grzybicy układu moczowego? Po wyleczeniu grzybicy układu moczowego nie ma potrzeby okresowego wykonywania kontrolnych posiewów moczu na obecność grzybów, jeżeli grzybica układu moczowego była związana z przejściowym cewnikowaniem pęcherza lub innego odcinka dróg moczowych, leczeniem antybiotykami lub zabiegiem urologicznym. U osób, u których w przeszłości stwierdzono kolonizację lub zakażenie grzybicze układu moczowego, powinno się wykonać posiew moczu przed planowanymi interwencjami urologicznymi w drogach moczowych (np. cystoskopia, resekcja gruczołu krokowego), gdyż obecność bezobjawowej kandydurii jest w takich sytuacjach wskazaniem do zastosowania leku przeciwgrzybiczego, aby wyeliminować kolonizację grzybiczą przed zabiegiem. Co robić, aby uniknąć zachorowania na grzybicę układu moczowego? Większość zakażeń grzybiczych związana jest z wprowadzaniem i utrzymywaniem cewników i drenów do układu moczowego. Unikanie niepotrzebnego cewnikowania pęcherza oraz unikanie utrzymywania cewnika moczowego dłużej niż to konieczne to najskuteczniejszy sposób zapobiegania grzybiczemu zakażeniu dróg moczowych. Witaj na forum urologicznym! Na niniejszym forum odnajdziesz informacje i porady forumowiczów na tematy urologiczne. Informacje, które obejmują układ moczowo-płciowy, ograniczona płodność, zapalenia, zaburzenia funkcji, nowotwory itp. - zadawaj pytania, szukaj odpowiedzi! Możesz zadać pytanie również z innych popularnych tematów jak torbiel, stulejka, mocz. Zapraszamy do korzystania z forum! patiooks (2)Offline2010-04-27 21:20liczne bakterie w moczu - cztery razy podczas ciążyWitam, nie wiem czy Pani zajmuje się takimi problemami ale mam ogromne problemy z nawracającą infekcją układu moczowego w ciąży. W 14 tygodniu ciąży podczas rutynowego badania moczu okazało się , że mam w moczu bardzo, bardzo liczne bakterie (bez jakichkolwiek objawów) czy dolegliwości. Lekarz przepisał mi antybiotyk Zinnat. Po skończonej kuracji bakterie nie wyszły podczas badania. W 22 tygodniu ciąży trafiłam do szpitala z bólem w prawym boku co zostało zdiagnozowane jako kolka nerkowa. Dodatkowo znów wykryto bakterie w moczu, miałam również leukocytozę w morfologii na poziomie 17 zastosowano antybiotykoterapię. w 29 tygodniu ciąży kolejne badanie moczu i znów liczne bakterie, leukocyty w moczu ale bez związków nitrowych (wczesniej były). Posiew, antybiogram i kolejna kuracja . Teraz jestem w 32 tygodniu i w badaniu kontrolnym moczu znow liczne bakterie. prosze o pomoc, ginekolog przepisuje mi ciągle antybiotyki a ja juz nie wyobrazam sobie ze wezmę czwarty w ciaży poniewaz infekcja i tak nawraca. Licze na jakąkolwiek radę, wskazówki co mam robić . Nadmienię, iż od kuracji do kuracji stosowałam wszelkie zalecenia lekarzy, piłam dużo płynów, brałam żurawit, lub urosept, jadłąm kiszoną kapustę czyli stosowałam zalecone kuracje naturalne ale to nic nie pomaga. Z góry dziękuję za odpowiedź. marchewka (107)Offline2010-04-28 12:06Nawracające zakażenia układu moczowo-plciowego w ciaży to powszechny problem. Proszę napisać, jakie bakterie wyszły w posiewie moczu? Czy na pewno leki były dobierane według antybiogramu? Niestety chronić sie można jedynie tak, jak lekarze mówili: mniej cukru w diecie, jogurty, kefiry, probiotyki, witamina c, żurawina, urosept... Próbować wzmacniać odporność ogólną organizmu. Trudno coś poradzić. A czy partner seksualny był leczony? Mężczyźni przeważnie nie mają objawów a jednak nadkażają kobiety, które są bardziej podatne w okresie ciąży. Polecałabym Cipronex ze względu na wysoką skuteczność, ale nie zaleca się jego stosowania w czasie ciązy, więc trzeba sobie radzic innymi środkami. marchewka (107)Offline2010-04-28 12:07Ps. A próbki na pewno są dobrze pobierane? Środkowy strumień, po podmyciu się? patiooks (2)Offline2010-04-28 16:08Dziękuję za odpowiedź, od czasu rozpoczecia tych problemów podmywam się tylko mydłem bambino( zalecenie lekarza) , zawsze w określonym kierunku), dodatkowo zaniechaliśmy współżycia z mężem aby przypadkiem mnie nie mógł zarazić. Przed pobraniem moczu podmywam się samą wodą i staram się też aby był to środkowy strumień. Za każdym razem bakterie które wychodziły w posiewie to e. coli, ok 10^5 lub 10^6 na ml. do każdego posiewu był robiony antybiogram ale leczenie tak jak pisałam pomaga na krótko ( miesiac lub dwa, ostatnio tylko dwa tygodnie). Nie chcę brać kolejnego antybiotyki ale obawiam się że nie leczenie tej infekcji skonczy się pobytem w szpitalu i powikłaniami. Wydaje mi się że każde rozwiązanie jest niekorzystne dla dziecka.

bakterie w moczu forum